close
چت روم
تیلاپیا در کانون شایعات
* **

بهترین سایت سرگرمی ایران

ارتباط با مدیر

سلام


سلام دوستان گلم

 دوستان عزیزی که در نطرات یا پیام ها در خواست تبادل لینک می نمایند

توجه نمایید در انتها و پایین صفحه سیستم تبادل لینک می باشد

رمضان



آمد گه آمرزش و شهرُ الله عظمی
توفیق خدایا، تو ز ما سلب مفرما

السلام علیک یا شهر الله الاکبر و یا عید اولیائه

در ماه پر خیر و برکت رمضان برایتان قبولی طاعات و عبادات را آرزومندم ...

التماس دعا

دانلود موزیک متن

محسن چاووشی

به نام (امیر بی گزند) با کیفیت 320





تیلاپیا در کانون شایعات


پرورش تیلاپیا در ایران

واقعیت این است که تیلاپیا در اصل ماهی استوایی است. دمای مطلوب برای پرورش آن حدود ۲۵ تا ۳۰ درجه سانتی گراد است و در این دامنه حرارتی سریع ترین رشد و بهترین عملکرد را دارد. قانون پرورش ماهی این است که می توان ماهی گرمسیری را در دماهای پایین تر هم پرورش داد، اما چون ماهی جانور خونسرد است، هر چه دمای آب محیط پرورش کاهش پیدا کند، سرعت فعالیت های زیستی و از جمله سرعت رشد آن کندتر می شود. البته باید توجه داشت این موضوع تا​حدی برای ماهی گرمسیری قابل تحمل است و مثلا جمعیت ماهی تیلاپیا چنانچه دمای محیط پرورش کاهش ​یابد و سرانجام به کمتر از ​۱۴​درجه سانتی گراد برسد، وارد مرحله ای می شود که تلفات وسیع در مزارع پرورشی آغاز می شود. این در حالی است که در دمای حدود ۱۶ تا ۱۸ درجه نیز هرچند ماهی زنده می ماند، اما رشدش نسبت به شرایط مطلوب پرورشی بسیار کندتر می شود و حساسیتش به بیماری های گوناگون به دلیل بروز استرس دمایی بالاتر می رود.

شرایط جغرافیایی ایران به گونه ای است که در بیشتر مناطق، حتی در جنوب کشور و در زمستان ها، ولو به مدت حدود یک ماه دمای آب بسیار پایین می آید و به محدوده نهایی قابل تحمل برای تیلاپیا می رسد. در چنین اوضاعی می توان تیلاپیا را پرورش داد و اکنون هم با تمهیدات سازمان شیلات ایران و علاقه مندی بخش خصوصی در​چند​ استان گرمسیری کشور تیلاپیا پرورش داده می شود (شبیه همان سیاستی که در مورد پرورش میگو که در اصل یک آبزی استوایی است اتخاذ شد). لیکن در مجموع هزینه تمام شده برای پرورش دهنده ایرانی که به دلیل شرایط جغرافیایی ایران، تیلاپیا را با سرعت رشد پایین تر و خطر بیشتری نسبت به پرورش دهندگان استوایی و کشورهای جنوب شرقی آسیا پرورش می دهد موجب می شود واردات تیلاپیا از پرورش داخلی ارزان تر تمام شود و اشتغالزایی آن در ایران عمدتا محدود به چهار بخش فرآوری، بسته بندی، توزیع و فروش باشد.


تیلاپیا در کانون شایعات

در روزهای اخیر شاید این خبرها را شنیده باشید که تیلاپیاهای وارداتی از چین در شرایط غیربهداشتی پرورش داده می شود، با آب فاضلاب و کود تغذیه می شود، با هورمون بزرگ می شود و تحت تأثیر آنتی بیوتیک های متعدد قرار دارند.

واقعیت این است که تیلاپیا ماهی ای است که نسبت به پرورش در شرایط صنعتی و بسیار متراکم مقاوم است. همچون دیگر ماهیان گرمسیری زود بالغ ​ شده و براحتی تکثیر می شود. از این رو در مزارع پرورش ماهی با استفاده از فناوری های ژنتیک، تخم ماهی را بلافاصله پس از لقاح با استفاده از تیمارهای هورمونی یا روش های شوک دهی دیگر تک جنسی می کنند. در مورد تیلاپیا فقط ماهی نر را پرورش می دهند تا تکثیر ناخواسته ماهیان در زمان پرورش، شرایط را برای مدیریت مزرعه مهارناپذیر نکند. این شگردی است که در برخی مزارع پرورش قزل آلا در ایران هم اجرا می شود و چون پرورش ماهی ماده قزل آلا مقرون به صرفه تر است، بسیاری از مزارع عملیات تک جنسی سازی جمعیت ماهیان در زمان لقاح تخم ها را انجام می دهند و البته اشکال بهداشتی نیز ایجاد نمی کند. این روش مرسومی است که چند دهه است در جهان اجرا می شود. از منظر عمومی گاهی این طور تلقی می شود که به کارگیری هر نوع تیمار هورمونی به معنای آن است که ماهیان با هورمون پرورش داده می شوند؛ ولو در حد چند میلیونیوم گرم و در زمان لقاح تخم ماهی برای جمعیتی از تخم ها! آن هم هورمونی که به طور طبیعی در بدن یک جنس از ماهی وجود دارد و هدفش نه رشد، بلکه یکسان سازی ترکیب جنسیتی ماهی هاست. واقعیت این است که هورمون های پروتئینی یا استروئیدی اصلا مواد ارزان قیمتی نیستند که در جیره غذایی ماهیان وارد شوند.

از طرف دیگر هیچ کدام از ماهی ها با تغذیه از فاضلاب یا هر ماده غیربهداشتی و آلوده ای رشد نمی کنند. یکی از فنون پرورش ماهیان گرمسیری گیاهخوار این است که پرورش دهندگان با وارد کردن مقدار مشخصی از انواع کودهای گاوی، مرغی و شیمیایی به آب استخر پرورش ماهی، در حقیقت مواد آلی (شامل ترکیبات حاوی نیتروژن و فسفر) مورد نیاز برای رشد فیتوپلانکتون ها، زئوپلانکتون ها، جلبک ها و برخی موجودات گیاهی و جانوری را وارد آب استخر می کنند و زمینه لازم برای گسترش جمعیت این موجودات زنده را فراهم می آورند. ماهی در حقیقت از این موجودات تغذیه می کند. خوب است بدانید از حدود ۵۰ سال پیش تا به امروز، این روش در پرورش کپورماهیان در ایران و دیگر کشورها نیز به کار گرفته شده و بخوبی جواب داده است. تیلاپیا نیز که ماهی گرمسیری است در شرایط غیرمتراکم با این روش قابل پرورش است، اما در حالت صنعتی و پرورش متراکم و فوق متراکم که در چین و بسیاری از کشورها اجرا می شود، برای کنترل شرایط پرورشی، فقط از غذای مخصوص کنسانتره ماهی استفاده می شود. بااین حال ممکن است برخی آلودگی ها مثل مقادیر نامناسب جیوه یا پساب صنعتی کارخانجات هنگام پرورش وجود داشته باشد که با توجه به فناوری پیشرفته مورد نیاز برای پرورش ماهیان در شرایط فوق بسیار حساس است، آن هم در کشوری مثل چین که همواره سطح تولید آبزیانش چند برابر تمام کشورهای جهان است و به نوعی ریشه صنعت آبزی پروری به صورت تاریخی متعلق به این کشور است، بعید به نظر می رسد چنین شرایطی وجود داشته باشد.از نظر به کارگیری آنتی بیوتیک و مضرات آن در پرورش ماهی نیز خوب است بدانیم در شرایطی که ماهی تغذیه مناسبی نداشته باشد، همچون انسانی که تغذیه مناسب ندارد در معرض ابتلا به بیماری های مختلف قرار می گیرد. برای مثال قزل آلاهای پرورشی در بسیاری از مزارع داخلی از آنجا که تغذیه مناسبی ندارند مدام بیمار می شوند و پرورش دهندگان ناگزیر به استفاده از انواع آنتی بیوتیک ها هستند که تشریح مضرات آن مجال دیگری را می طلبد. بنابراین اگر نگران استفاده از آنتی بیوتیک در پرورش تیلاپیا هستید باید بگوییم به همان اندازه و بلکه بیشتر باید نگران سطح استفاده گسترده از آنتی بیوتیک ها در قزل آلاهای پرورشی داخلی باشیم.

استانداردهای بهداشتی در تولید تیلاپیا

درست است که از کیفیت محصولات چینی خاطره خوشی نداریم، ولی به این معنا نیست که هرچه در چین تولید می شود بی کیفیت است. همواره در تولید ماهی، خواه در چین خواه در اروپا و آمریکا، تمامی استانداردهای سختگیرانه بهداشتی از طرف نهادهای ناظر در زمان صدور و ورود به کشور مورد بررسی قرار می گیرد. در زمان ورود محموله های ماهی به گمرک ایران، علاوه بر بررسی قبلی شرایط پرورش در کشور تولیدکننده و صدور گواهی بهداشتی از سازمان دامپزشکی ایران، نمایندگان ولی فقیه در وزارت جهاد کشاورزی از تمام مراحل پرورش و کشتار نیز بازدید می کنند و در صورت حصول شرایط لازم، این محصولات اجازه توزیع و فروش در ایران را پیدا می کنند.

در بازار جهانی دو نوع ماهی تیلاپیا با گوشت قرمز و سفید در دسترس است که در مورد گوشت قرمز آن در مرحله پیش از فرآوری برای ایجاد رنگ بهتر و بازارپسندی بیشتر در آب محل نگهداری ماهیان منواکسیدکربن تزریق می کنند که موجب ایجاد رنگ صورتی و شبیه گوشت در ماهی می شود؛ این یک فرآیند کاملا صنعتی است که در مورد تخم مرغ های با زرده خوشرنگ یا برخی میوه ها نیز صورت می گیرد و از نظر دامپزشکی بلامانع است. با این همه در استانداردهای سختگیرانه اتحادیه اروپا تزریق این گاز مجاز نیست، اما در کانادا و ایالات متحده بی اشکال تشخیص داده شده است. در ایران نیز مطابق استاندارد اتحادیه اروپا عمل می شود و استفاده از گاز در فرآوری ماهی تیلاپیا مجاز تشخیص داده نشده است.

نسبت ا​مگا۳ به ا​مگا۶ در تیلاپیا

در گوشت آبزیان نسبت به گوشت قرمز و گوشت مرغ نسبت مناسبی بین اسیدهای چرب ا​مگا۳ به امگا۶ در آنها وجود دارد. مصرف هر دوی این اسیدهای چرب برای بدن ضروری است. در این بین مصرف اسیدهای چرب امگا۳ علاوه بر ارزش تغذیه ای، دارای ارزش سلامت زایی و پیشگیری از انواع بیمارهای قلبی است. تیلاپیا به لحاظ فنی از نظر بالانس نسبت امگا۳ به امگا۶ در رده پایین تری از ماهیانی مثل قزل آلا و آزاد قرار دارد؛ به همین دلیل نیز در بازارهای جهانی قیمتش از آزاد و قزل آلا معمولا پایین تر است، اما در ایران بازارپسندی تیلاپیا به دلایلی که ذکر شد موجب شده تا قیمت بالاتری از قزل​آلا داشته باشد، اما صرف پایین بودن نسبت امگا۳ به امگا۶ دلیل نمی شود که تیلاپیا در مجموع از نظر خصوصیات و ارزش غذایی، ماهی مضری تلقی شود. واقعیت این است که چون سرانه مصرف گوشت در ایالات متحده بالاتر از حد معمول جهانی است و علی القاعده افراط در مصرف هر ماده غذایی خالی از اشکال نیست، برخی تحقیقات نشان از آن دارد که مصرف کنندگان در​کنار مصرف تیلاپیا باید ماهیانی مثل قزل آلا نیز استفاده کنند تا نسبت امگا۳ نیز در بدن افزایش پیدا کند. در کل آنچه مسلم است این است که خوردن تیلاپیا به اندازه خوردن همبرگر مضر نیست.

lمنبع:خبرگزاری آفتاب


مطالب مرتبط با تیلاپیا در کانون شایعات:
ارسال دیدگاه جدید
نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتیرفرش کد امنیتی